De muurligger is inmiddels niet meer weg te denken uit het professionele voetbal. Ondanks dat het wekelijks terug te zien is op de velden zorgt de muurligger nog altijd voor opgetrokken wenkbrauwen. 

In dit artikel kijken we naar de oorsprong van de muurligger, de reden achter de muurligger en of deze ‘innovatie’ een succes is.

De oorsprong

Het is even zoeken, maar de eerste meldingen van een muurligger dateren alweer uit het jaar 2013. Destijds een wonderlijk iets waarvan we niet konden bedenken dat dit anno 2021 een graag geziene verdedigingstactiek is tijdens vrije trappen.

We gaan terug naar het jaar 2013 en wel de Braziliaanse Serie B: Figueirense tegen Palmeiras.

De vrijetrappenspecialist van dienst bij Palmeiras heet Jorge Valdivia. Het leek op een gewone vrije trap, maar in de loop van het schot wist Figueirense middenvelder Ricardinho zich razendsnel neer te werpen achter de Braziliaanse muur.

Later verklaarde Ricardinho dat hij Valdivia veel vrije trappen heeft zien nemen met als bijzondere eigenschap dat hij ze probeert onder de muur door te schieten. Hoewel dit nu niet het geval was, was het een slimme zet van Ricardinho die de aanzet was voor een trend in de voetballerij.

Dat Ricardinho niet alleen nadacht over de vrije trap die mogelijk over de grond werd genomen, bleek wel uit het feit dat hij tijdens de vrije trap aan een teamgenoot vertelde dat hij zo hoog als hij kon, mocht springen. Ricardinho zou immers zorgen dat de ruimte die onder hen ontstond door hem zou worden afgedekt.

Het vervolg

Ondanks het slimme idee, kreeg het nog geen massaal gevolg. Maar vrijetrappenspecialisten zoals Ronaldinho, Pirlo en anderen kozen ondertussen steeds vaker voor een vrij trap onder de muur door.

Steeds meer clubs/spelers gingen experimenteren met een mannetje achter muur.

In 2016 zagen we de Braziliaan Marcelo het doen tijdens de wedstrijd van Brazilië tegen Argentinië en zelfs in de Europa League finale in 2017 tussen Ajax en Manchester United zagen Juan Mata een beetje halfbakken achter de muur zitten.

De muurligger kreeg ineens weer extra bekendheid tijdens een duel in 2018 tussen Barcelona en Inter Milan. 

Luis Suarez mocht aanleggen voor een vrije trap van FC Barcelona. Marcelo Brozovic nam een strategische plek naast de muur in. 

Op het moment dat Suarez in zijn aanloop is, besluit Brozovic zich met man en macht onder/achter de muur te duiken. Én met succes, want de bal caramboleert via Brozovic over de goal van Barcelona. Géén doelpunt.

De actie van Brozovic haalde het wereldwijde nieuws en de muurligger stond hiermee opnieuw op de kaart.

Eigenschappen van de muurligger

Oke, een goede muurligger zijn is niet zo heel moeilijk. Toch is de techniek de laatste jaren best wel veranderd en zie je veel varianten:

  • De invliegende speler: zie Brozovic.
  • De geknielde speler (Coutinho)
  • De zittende speler (Juan Mata)
  • De buikligger (Kimmich)
  • De op-de-zij-met-je-gezicht-naar-de-vrijetrappen-nemer-ligger (Spinazzola)
  • De op-de-zij-met-je-gezicht-naar-de-goal-ligger (vrijwel iedereen tegenwoordig)

Het enige waar je eigenlijk op moet letten: hoe kom je zo snel mogelijk weer overeind en waar houd je je handen om géén hands te maken?

De reden van de muurligger

Het feit dat inmiddels zoveel clubs gebruik maken van de muurligger is natuurlijk niet zomaar. 

Heeft de muurligger, naast dat het er een beetje kolderiek uitziet echt nadelen? Niet echt, de enige reden die je kunt bedenken is dat je een mannetje minder over hebt om een tegenstander te dekken of een optie minder hebt voor de tegenaanval.

De verdedigende voordelen zijn er toch zeker wel. Hoewel veel mensen zich afvragen of er nu heel veel minder wordt gescoord uit vrije trappen onder de muur door: ongetwijfeld een aantal. Maar dat is het de voornaamste reden. Het geeft vooral de doelman veel meer zekerheid.

Dit komt namelijk doordat de spelers in de muur veel hoger kunnen springen. Hierdoor neemt de kans op een tegendoelpunt af, doordat het nog lastiger wordt om de bal over de muur in het doel te krijgen. Alleen perfect genomen vrije trappen kunnen er zo nog invallen.

Bovendien heeft de keeper ook grote zekerheid dat de bal niet onder de muur door wordt geschoten en hoeft zo dus met minder scenario’s rekening te houden. Dit geeft de doelman meer zekerheid en kan nog beter anticiperen op de vrije trap.

Het is nog wat vroeg om écht met harde data te bewijzen dat de muurligger echt zorgt voor minder gescoorde vrije trappen. Maar op het eerste gezicht lijkt het een hele slimme zet omdat de muur nu nog hoger kan (en mag) springen.

Het is de kunst om het kolderieke beeld van de muurligger als professioneel te gaan zien. De voetballers en trainers lijken dit te kunnen. Nu de fans nog?

Nog geen reacties
Geef je mening Cancel
Comments to: De Muurligger: het waarom & het ontstaan

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *