‘Collectief Argentinië en Messi kunnen Duitsland verslaan’

Gepubliceerd op 12 juli 2014 | Door Redactie | WK 2014

Zondag 21.00 Nederlandse tijd wordt de finale van het WK 2014 gespeeld. Duitsland en Argentinië zullen in Rio de Janeiro in het fraaie Estádio Maracanã het slotstuk spelen van toch een geweldig WK. Beide landen zullen onder hoogspanning staan. Welke ploeg kan hier het beste mee omgaan? Het Duitsland van Joachim Löw, dat voor de vierde maal op rij bij de laatste vier op een WK zit, maar nu toch eindelijk wilt oogsten? Of toch de Argentijnen die nota bene in het land van de aartsrivaal zich kan kronen tot beste ploeg van de wereld. Wat kunnen we verwachten in deze Europa tegen Zuid-Amerika confrontatie?

‘Trage’ defensie kan Duitsland nekken

Duitsland valt dit WK op door fris spel met snelle combinaties. Het hoogtepunt van dit WK was natuurlijk de daverende overwinning op het gastland Brazilië (7-1). De Duitse aanvallen worden dit toernooi keurig uitgespeeld. De technische staf van Duitsland onder leiding van Löw streeft dan ook verzorgd voetbal na. Duitsland speelt als een collectief, met vaste ingeslepen patronen en automatismen. Onze oosterburen zijn misschien wel de best voetballende ploeg van dit WK – en daar koppelt Die Mannschaft ook resultaat aan.

Toch kennen de Duitsers ook zo hun zwaktes. Tegen Ghana en Algerije werden die zwaktes van de huidige Duitse ploeg pijnlijk blootgelegd. Ghana maar ook zeker Algerije beschikken over snelle, behendige aanvallers die Duitsland bij tijd en wijle pijn deden. Zowel Ghana als Algerije waren levensgevaarlijk op de counter door vanuit het middenveld direct de zijkanten te zoeken. Daar kwamen ze de zwakste spelers van Duitsland tegen. In het duel met Ghana koos Joachim Löw voor Boateng (in de rust vervangen door Mustafi) en Höwedes. In het duel tegen Algerije koos Löw vanaf het begin voor Mustafi en Höwedes. Van oorsprong centrale verdedigers: traag, weinig aanvallende kwaliteiten en matig in de opbouw.
Daarom koos bondscoach Löw in de belangrijke duels tegen Frankrijk en Brazilië voor Lahm op rechts – Höwedes behield zijn positie op links. De opbouw verliep veel beter en de Duitsers gaven bijna geen kans weg.

Een andere wijziging ten opzichte van de eerdere duels was het vervangen van Mertesacker door de minder trage Boateng. In de eerste duels vormde de verdediger van Arsenal een koppel met Mats Hummels, die een uitstekend toernooi doormaakt, maar zeker tegen rappe spitsen kwam Mertesacker in de problemen. De Duitse ploeg is verdedigend dus veel minder kwetsbaar worden dan voorheen, maar via de rechterkant liggen er nog steeds kansen voor Argentinië.

Laat de rechterkant nou net de zone zijn waar Lionel Messi het liefst de bal ontvangt. Zijn teamgenoten spelen Messi daar ook graag in – kijk bijvoorbeeld naar de wedstrijd tegen Iran. Op papier speelt Messi als valse spits of nummer 10, in de praktijk lijkt hij een soort hangende rechtsbuiten, die steeds naar het centrum toekomt.

Ontvangen passes van Lionel Messi tegen Iran. (via FourFourTwo statszone)

Afbeelding 1: Ontvangen passes van Lionel Messi tegen Iran. (via FourFourTwo statszone)


De opkomende back Zabaleta vult de vrijkomende ruimte doorgaans in. Tegen Nederland kroop de op rechtsbuiten gepositioneerde Enzo Pérez gewoon naar het middenveld toe en zo ontstond er een extra middenvelder. Als Palacio of Lavezzi aan de rechterkant opgesteld staat, speelt Argentinië wel met een echte rechtsbuiten, met diepgang en een actie. Zeker tegen Benedikt Höwedes kun je zo’n handige buitenspeler gebruiken. Kiest trainer Sabella toch voor Pérez, dan is het interessant hoe Duitsland Messi op gaat vangen. Howedes tegen de kleine Argentijn lijkt in ieder geval zelfmoord. Het is logischer om een verdedigende middenvelder op te stellen en hem in te sluiten. Schweinsteiger, Khedira en Lahm komen allen in aanmerking voor deze positie.

Sabella zou er slim aan doen om een handige rechtsbuiten met individuele kwaliteiten op te stellen. Keuzes te over voor de bondscoach: Aguëro, Lavezzi en Palacio hebben alle drie dusdanige kwaliteiten dat ze de linkerkant van de verdediging van Duitsland, Hummels en Höwedes, een lastige wedstrijd kunnen bezorgen. Door Messi of Enzo Pérez op te stellen zou Sabella vergeten een van de grote zwaktes van dit Duitse elftal uit te buiten.

‘Voor de linkerflank heeft Löw betere opties dan Özil: Podolski, Draxler, Götze en Schürrle…’

Een andere ‘zwakke‘ schakel in de Duitse ploeg is, geloof het of niet, Mesut Özil. Voor een spelmaker is geen plaats in het systeem van keuzeheer Löw, dus wordt de frivole middenvelder voorin geposteerd – op de rechter- of linkerflank. Het lijkt wel of Joachim Löw zich verplicht voelt om de vedette op te stellen, want er zijn betere alternatieven voor de posities op de flanken. Lukas Podolski, André Schürrle, Julian Draxler en Mario Götze zijn stuk voor stuk spelers die beter uit de voeten kunnen op de plaats van buitenspeler dan Özil.

Schürrle is misschien wel het beste alternatief, aangezien hij over snelheid en een goed schot beschikt. Podolski heeft dezelfde kwaliteiten, maar heeft nog geen goede vorm getoond. Schürrle viel dit WK een aantal keer goed in en was belangrijk tegen Algerije; hij heeft zo wat krediet opgebouwd bij zijn trainer. Götze en Draxler zijn geen echte aanvallers, meer aanvallende middenvelders die voorin gebruikt worden.
Met Schürrle of Podolski voor Özil verkrijgen de Duitsers in ieder geval meer dreiging naar het doel voorin, zeker tegen de relatief zwakke Argentijnse verdediging een groot voordeel.

Collectief Argentinië afhankelijk van individuele bevliegingen

Het hele toernooi zien we bij de wedstrijden die Argentinië speelt hetzelfde beeld. In een laag tempo gaat de bal achterin van voet naar voet, totdat een van de vele creatieve aanvallers gevonden wordt. Agüero, Di Maria, Messi, Palacio, Lavezzi… meer dan genoeg keuze voorin voor Alejandro Sabella. Voor de vier verdedigers en de twee defensieve middenvelders is het zaak om achterin niks weg te geven en bij balbezit zo snel mogelijk een van deze creatievelingen te zoeken. Die mogen dan een individuele actie maken of ze gaan combinaties aan met elkaar.

In elke wedstrijd op Nederland na, heeft Messi zijn moment gehad en daar wachten de Argentijnen dan ook geduldig op. Eerst zorgde ook Angel Di Maria, de technisch begaafde buitenspeler van Real Madrid, voor het nodige gevaar, maar door zijn blessure komt nu alles op Messi aan. Verder zit er weinig echte creativiteit in dit Argentinië.

Het team bestaat als het ware uit twee blokken. Zes verdedigend ingestelde spelers, waarvan er twee (de backs, met name Pablo Zabaleta) aanvallende intenties hebben. De andere vier veldspelers zijn vrij in hun rol: via dribbels proberen ze hun eigen kansen te creëren, in de omschakeling hoeven zij niks te doen.

Vooral in de omschakeling zien we dat duidelijk. De zes verdedigend ingestelde spelers blijven staan, om een eventuele tegenaanval onschadelijk te maken. De vier man voorin bewegen allen in de richting van het doel en ze mogen het met zijn vieren uitzoeken. Eventueel – niet te zien op het plaatje – komt Pablo Zabaleta nog op, om de vrije ruimte aan de rechterkant in te vullen.

blok-argentinie-wk

Afbeelding 2: Argentinië probeert met 4 spelers snel om te schakelen

In de omschakeling liggen dan ook meteen de grootste kansen voor Argentinië. Door het hoge verdedigen van de Duitsers, liggen er achter de laatste linie van de Duitsers duidelijke kansen. In de duels van Duitsland dit WK moest Neuer veelvuldig zijn doel uitkomen om deze diepe ballen op te vangen – de verdediging van Duitsland kan die ruimte namelijk niet belopen.

In de wedstrijd tegen Frankrijk kreeg Duitsland geen tegendoelpunt te verwerken, maar moest het toch veelvuldig kansen toestaan door de ruimte die de Fransen middels Valbuena en Griezmann vonden achter de Duitse laatste linie (afbeelding 3).

kansen-frankrijk-tegen-duitsland

Afbeelding 3: Frankrijk creërde meerdere kansen tegen het hoog verdedigende Duitsland. (via FourFourTwo statszone)

Argentinië kunnen we bijna de tegenpool van Duitsland noemen. Waar Duitsland zich als een op elkaar ingespeelde ploeg met een duidelijke voetballende gedachte laat zien dit WK, borduren de Argentijnen voort op de individuele kwaliteit van hun beste spelers. De andere spelers spelen in dienst van deze spelers en met name van Lionel Messi. Dit is overigens ook een duidelijke voetbalvisie, welke vooralsnog zeer succesvol is gebleken.

La Albiceleste heeft een probleem als Messi zijn ene moment niet krijgt. Tegen Nederland werd dat eens te meer duidelijk. De Kleine Vlo vuurde één schot af, een directe vrije trap, en werd niet één keer gevaarlijk in de zestien van Nederland. Oranje slaagde er perfect in om Messi onschadelijk te maken. Zo volgde een saaie (spannende) wedstrijd, Argentinië kreeg Robben namelijk ook (bijna) geheel ongevaarlijk en kwam het voor het Argentijnse volk aan op strafschoppen.

‘Tegen Duitsland heeft Argentinië echter niet te maken met één gevaarlijke speler, maar met een uitstekend team.’

Als de Duitsers Messi uit de wedstrijd krijgen, dan maken ze een grote kans om de wedstrijd te winnen. Er is in de hele selectie genoeg kwaliteit om het verschil te maken.

Maar Lionel Messi die uitstekend in de wedstrijd zit en op dreef is, kan het verschil maken tegen de zwakke Duitse defensie. De Argentijnen zullen beseffen dat hun geweldige aanvallers het verschil kunnen maken tegen de matige achterste linie van de tegenstander. Dáár moeten ze op hopen. Maakt Duitsland de aanval van Argentinië onschadelijk, dan wordt het voor het land van Maradona en Bastituta een moeilijk verhaal.

In de eerste wedstrijden oogde Sabella’s team defensief zwak. Na het inbrengen van de routinier Martin Demicheles geeft Argentinië echter bijna geen kans meer weg. Marcos Rojo en Pablo Zabaleta zijn uitstekende backs met allroundkwaliteiten, Garay is een betrouwbare verdedigers die over alle kwaliteiten beschikt die een moderne mandekker moet hebben en Demicheles is uiterst ervaren en rustig. Daarvoor speelt Javier Mascherano, die op het WK zijn topvorm toont, veel opruimt en passes van de tegenstander onderschept. Biglia, die ook voor de defensie speelt, is defensief minder sterk, maar geldt als een verbindingsspeler. Hij moet Messi en co van aanvoer voorzien.

Argentinië is gedurende het WK uitgegroeid tot een stabiel team met exceptionele individuele kwaliteiten. Het is te hopen dat deze topspelers hun kwaliteiten laten zien – dan kan het nog wel eens een spannend duel worden, waarin details de doorslag gaan geven.

Conclusie

Het is voor de neutrale toeschouwer te hopen dat Duitsland niet opnieuw over haar Zuid-Amerikaanse tegenstander heen gaat walsen. Gezien de verdedigende discipline lijkt dit niet waarschijnlijk. Duitsland zal veel de bal hebben, waar Argentinië net zoals tegen Oranje gokt op de bevliegingen van Lionel Messi. Eén ding is zeker: het collectief van Argentinië plus de individuele kwaliteiten van Messi kunnen het Duitsland absoluut moeilijk maken. Toch mag Duitsland zich als favoriet beschouwen. De laatste keer dat Duitsland Weltmeister werd was in 1990, waar uitgerekend Argentinië de tegenstander was. De afgelopen 3 WK’s werd Duitsland 3e, 3e en 2e. Schrijven de Duitsers voor de zoveelste keer voetbalhistorie?

opstellingen-duitsland-en-argentinie

Afbeelding 4: verwachte opstelling Duitsland & Argentinië

Dit artikel is een samenwerking tussen Philip Schreurs en Remon Hendriksen.

‘Collectief Argentinië en Messi kunnen Duitsland verslaan’
Waardeer dit artikel..

Over de auteur

One Response to ‘Collectief Argentinië en Messi kunnen Duitsland verslaan’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *